kwie.30

Powrót do żłoba

dodano: 30 kwietnia 2010 przez czowgi


W środę wróciłyśmy do żłobka. Płacz przy rozstaniu, marudzenie, wielki żal. W czwartek to samo. Najgorzej było dziś w nocy - Mała co chwilę budziła się, płakała, uspokajała się tylko po przytuleniu, a właściwie wczepieniu się we mnie, całą noc musiałam być tuż obok, żeby w każdej chwili mogła się przytulić. Spała bardzo niespokojnie. Dziś jak ją odprowadzałam to na początek trafiła do innej grupy (ktoś tam nie dojechał i dzieci odbierała inna pani) - skończyło się ogromnym płaczem i histerią. A najgorsze jest to, że nie mogę tak po prostu się cofnąć i Zośkę przytulić, bo nigdy nie nauczy się, że idzie do żłobka, a potem mama albo tata (lub babcia) po nią ZAWSZE przyjdą. Nie wiedziałam, że będzie aż tak ciężko...


Tagi: Zosia, dziecko, żłobek

Poprzednia notka: nocniczek be!

Następna notka: mistrzyni mini-golfa


To interesujące!
1


Dodaj do:


skomentuj ›

Komentarze moga dodawać tylko zalogowani użytkownicy - zaloguj się lub załóż konto


Odpowiedzi moga dodawać tylko zalogowani użytkownicy - zaloguj się lub załóż konto


Wasze komentarze

zgłoś
gonrad 30 kwietnia 2010 gonrad napisała:

Moja starsza córka też chodziła do żłobka i miałam podobnie niestety ale musiałam ją zostawić i lecieć do pracy co było robić... Potem do przedszkola chodziła w podskokach i awantury robiła wyłącznie w weekendy kiedy do przedszkola się nie szło :). Z Malwinką wcale nie odczułam jakoś... Ale poszła do przedszkola dopiero kiedy skończyła 3 lata to jest różnica...


zgłoś
gonrad 30 kwietnia 2010 gonrad napisała:

odczułam jedynie choroby... Tak jak i TY....


zgłoś
zebrrra 1 maja 2010 zebrrra napisała:

Tego się właśnie obawiam :( Mam nadzieję, że serce mi nie pęknie (jesienią nas też czeka żłobek). Dzięki Wam wiem, że to zupełnie normalne i czasem po prostu nie ma wyjścia.


zgłoś
czowgi 9 maja 2010 czowgi napisała:

Teraz mogę powiedzieć, że choroby są najgorsze... Bo jak dziecko jest towarzyskie i mam kontakt z innymi dziećmi to raczej szybko się zaaklimatyzuje.
Ale nie powiem - wolałabym zostać z Małą w domu, a nie siedzieć w pracy.